اخبار

 

 

 

 

شرکت Toyobo Co تولید کننده مواد صنعتی به زودی تولید رزین خاصی را شروع خواهد کرد (بطری‌های PEF) که می‌تواند جایگزین پلی اتیلن ترفتالات (PET) که معمولا در بطر‌های نوشیدنی پلاستیکی مورد استفاده قرار می‌گیرد، شود.

 

 

 

 

 

 

 

این شرکت اعلام کرده است که بطری‌های تولید شده توسط این رزین، سبکتر، مقاوم‌تر نسبت به ورود هوا می‌باشد و حفاظت بهتری برای تازه ماندن محتویات داخل آن نسبت به بطری‌های PET معمول ارائه می‌دهد. این مواد جدید تحت عنوان پلی اتیلن فورنوآت (PEF) خوانده می‌شوند.

ویژگی اصلی

عبور مقدار کمی از هوا از بطری‌های PET مرسوم، حفاظت اجزای آن را در برابر اکسید شدن مشکل می‌سازد. اما بطری‌های PEF فقط اجازه عبوری یک دهم هوا را نسبت به قبل می‌دهد.

 

این رزین عملکرد خود را حتی اگر به صورت لایه‌های نازک‌تر پردازش شود، حفظ می‌کند و در نتیجه باعث تولید بطری‌های پلاستیکی سبک‌تر می‌شود. رزین PEF از نیشکر و دیگر گیاهان مشتق شده و این مساله به کاهش انتشار دی اکسید کربن در طول فرآیند تولید کمک خواهد کرد.

منبع: plastemart

 

 

 

 

هر چند گرافن از سال ۲۰۰۴ به دنیا معرفی و خواص الکتریکی و مکانیکی منحصر به فرد آن برای دانشمندان مشخص شد، اما بعد از گذشت بیش از یک دهه، هنوز این ماده در تجاری‌سازی با مشکلاتی روبرو است. یکی از موانع توسعه محصولات حاوی گرافن، دشواری تولید این ماده است. اخیراً دانشمندان دانشگاه ایالتی کانساس روشی برای تولید این ماده ارائه کردند. این گروه نشان دادند که با انفجار می‌توان گرافن تولید کرد.

البته از ابتدا قرار نبود با انفجار، گرافن تولید شود؛ بلکه محققان این پروژه روی ساخت ژل‌های آئروسل دوده با روش احتراق کار می‌کردند. این گروه در حین مطالعه نتایج کار با گرافن روبرو شدند. گرافن ماده‌ای تک لایه از جنس کربن است. دو دانشمند بریتانیایی اولین بار این ماده را با استفاده از چسب نواری از گرافیت جدا کردند. هر چند بعدها روش‌های گرانقیمتی نظیر استفاده از مواد شیمیایی نظیر اسید سولفوریک، اسید نیتریک، پرمنگنات پتاسیم و هیدرازین برای تولید گرافن مورد استفاده قرار گرفت، اما نیاز به عملیات حرارتی در دمای ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد بود تا گرافن تولید شده ساختار مناسبی پیدا کند

تولید گرافن

در این روش، محققان تنها از گاز حاوی هیدروکربن، اکسیژن و جرقه استفاده کردند. این روش بسیار ساده است. داخل یک مخزن آلومینیوم ۱۷ لیتری با استفاده از مخلوط گازها پر و سپس جرقه زده می‌شود. ژل آئروسل از مخزن جداسازی می‌شود. هر چند دانسیته محصول نهایی کم است، اما گرافن تولید شده در مقیاس گرم بوده در حالی که در روش‌های دیگر این مقیاس در حدود میلی‌گرم است. از آنجایی که این روش به‌صورت تصادفی به دست آمده، هنوز بهینه‌سازی نشده‌است. کل فرآیند تنها چند دقیقه طول می‌کشد و بسیار ایمن است. با بهینه‌سازی تجهیزات می‌توان ضمن کاهش زمان واکنش به چند ثانیه، و کیفیت گرافن را افزایش داد. محققان این پروژه امیدوارند که بتوانند این فرآیند را به‌گونه‌ای بهبود دهند که بتوان از آن در مقیاس صنعتی استفاده کرد. این فناوری به‌صورت پتنتی در حال ثبت است.

 

 

دانشمندان دانشگاه کلرادو بولدر و دانشگاه وایومینگ یک ماده ارزان و نازک (ترکیب شیشه-پلیمر) با ویژگی‌های خارق‌العاده ساخته‌اند که حتی در زیر نور مستقیم خورشید نیز مانند یک سیستم تهویه هوا به خنک‌سازی سازه پرداخته و کمترین میزان انرژی یا آب را مصرف می‌کند.

 

ترکیب شیشه-پلیمر

 

وقتی این متا ماده روی سطح اعمال می‌شود، انرژی خورشیدی دریافتی را بطور موثری به فضا منعکس کرده و همزمان به سطح اجازه می‌دهد حرارت داخلی‌اش را به شکل تابش حرارتی مادون قرمز به بیرون رها کند. از این طریق، سازه مذکور به شکل کارآمدی خنک خواهد شد. این ماده جدید می‌تواند ابزار زیست‌سازگاری برای خنک‌سازی مکمل نیروگاههای حرارتی ارائه کند که در حال حاضر به مقادیر زیادی آب و برق برای حفظ دمای اجرایی دستگاههایشان نیاز دارند.

ضخامت این ماده ترکیبی شیشه-پلیمر فقط ۵۰ میکرومتر بوده که برای مقایسه، تنها کمی ضخیم‌تر از فویل‌های آلومینیومی آشپزخانه است و می‌تواند به شکل رولی تولید شود که آن را به یک فناوری عملی در مقیاس بزرگ برای کاربردهای خانگی و تجاری تبدیل خواهد کرد. این ماده از فرآیند خنک‌سازی تابشی منفعل بهره می‌برد که در آن، اجسام بطور طبیعی حرارت خود را به شکل تابش مادون قرمز و بدون مصرف انرژی از دست می‌دهند. تابش حرارتی به ارائه خنک‌سازی طبیعی شبانه پرداخته و در برخی مناطق برای خنک کردن خانه‌های مسکونی استفاده می‌شود، اما خنک‌سازی روزانه از قدیم چالش‌برانگیز بوده است. برای سازه‌ای که در معرض نور خورشید قرار دارد، حتی مقادیر کوچکی از انرژی خورشیدی مستقیما جذب شده برای خنثی کردن تابش منفعل کافی است. چالش محققان، ساخت ماده‌ای بود که بتواند با یک تیر دو نشان بزند. یعنی پرتوهای خورشیدی دریافتی را به جو منعکس کرده و همزمان ابزاری برای رهایی از تابش مادون قرمز ارائه کند. آن‌ها برای حل این مساله، کُره‌های کوچک شیشه‌ای را در یک غشای پلیمری تعبیه کرده و سپس یک پوشش نقره‌ای نازک را در زیر آن به منظور دستیابی به حداکثر بازتابندگی طیفی افزودند. به گفته محققان، ۱۰ تا ۲۰ متر مربع از این ماده روی سقف می‌تواند به خوبی یک خانه مسکونی را در تابستان خنک کند. این ماده همچنین می‌تواند عملکرد و طول عمر پنل‌های خورشیدی را ارتقا ببخشد زیرا این صفحات در مواجهه با نور مستقیم خورشید، حرارت بسیار بالایی پیدا می‌کنند که توانایی آن‌ها در تبدیل پرتوها به برق را مختل می‌کند.

 

پژوهشگران موفق شدند با ترکیب مواد شیمیایی موجود در صدف‌های دریایی و نوعی پلیمر زیستی یک چسب زیست‌تخریب‌پذیر جدید تولید کنند.

 

در حال حاضر در کشوری مانند ایالات متحده سالیانه حدود ۹ میلیارد کیلوگرم چسب تولید می‌شود که نزدیک به ۴ میلیارد کیلوگرم آن حاوی فرمالدهید است که ماده‌ای سرطان‌زا به حساب می‌آید. اثرات مضر این چسب‌های مصنوعی بر سلامتی انسان و محیط زیست از مرز نگرانی عبور کرده است. بنابراین توسعه چسب‌های تجدیدپذیر و غیرسمی همراه با قابلیت جداسازی، برای کاهش مواجهه ما با آلاینده‌ها کاملاً ضروری است.

 

زمانی که این سوال مطرح می‌شود که چگونه چسب‌هایی برای آینده طراحی کنیم، زیست‌شناسی دریا چندین ایده ارائه می‌دهد. صدف‌ها به وسیله پروتئین‌هایی که حاوی ۳و۴-دی هیدروکسی فنیل آلانین (DOPA) برای اتصال عرضی و چسبندگی هستند، اتصالات محکمی را با صخره‌ها برقرار می‌کنند. به علاوه، در جستجوی موادی جهت جایگزینی با پلاستیک‌های مبتنی بر نفت، پلیمرهای تجزیه‌پذیری مانند پلی‌لاکتیک اسید (PLA)، توجه زیادی را به خود معطوف ساخته‌اند.

 

 

 

ایده اولیه تولید این چسب جدید از این فرض سرچشمه گرفت که ترکیب ویژگی‌های مثبت PLA و ماهیت شیمیایی چسبندگی صدف ممکن است کلاس جدیدی از مواد را تولید کند. پروتئین‌های چسبنده صدف حاوی آمینو اسید DOPA هستند که خود یک سری مواد شیمیایی مورد نیاز برای تسهیل «اتصال عرضی» مولکول‌های پروتئین را داراست و مقاومت و چسبندگی را به ارمغان می‌آورد. محققان این مواد شیمیایی پیوندی پروتئین‌های صدف را با پلیمر PLA ترکیب کردند. این پلیمر می‌تواند از ذرت به دست آید. چسب حاصل با بهره گرفتن از شیمی ترکیباتی بنام catechol ها ساخته شد که در DOPA موجود هستند.

 

 

 

محققان این چسب‌ها را با اندازه‌گیری نیروی مورد نیاز برای جدا کردن صفحات فلزی و پلاستیکی متصل به یکدیگر آزمودند و دریافتند که به شکل مطلوبی با محصولات تجاری مختلف مبتنی بر نفت قابل مقایسه هستند. با این حال این چسب‌ها بر خلاف چسب‌های مصنوعی می‌توانند به راحتی به وسیله آب تجزیه شوند.

 

 

 

این سیستم جدید ممکن است ما را به سمت تولید مواد غیر سمی از منابع طبیعی هدایت کند که قابلیت بازگشت به اجزای تشکیل دهنده خود را داشته و در نتیجه قابلیت بازیافت محصولاتی که در اطراف ما وجود دارند را بهبود دهند.

منبع: خبرگزاری دانشجو

معرفی آمیزه های polybas

 

 

 

آدرس :

مشهد ، شهرک صنعتی توس ، فاز یک ، تلاش شمالی 7/3 

تلفن واحد فروش : 35410599 051

واحد مهندسی : 35410601 051

 فکس : 35413743 051

پست الکترونیک : info[at]polybas.com

استخدام

Template Settings

Color

For each color, the params below will give default values
Tomato Green Blue Cyan Dark_Red Dark_Blue

Body

Background Color
Text Color

Header

Background Color

Footer

Select menu
Google Font
Body Font-size
Body Font-family
Direction